Δουβλίνο
|
Το Δουβλίνο (Ιρλανδικά: Baile Átha Cliath [1] ) είναι η πρωτεύουσα της Ιρλανδίας και η μεγαλύτερη πόλη στο νησί και βρίσκεται περίπου στο μέσο της ανατολικής ακτής του νησιού, στην εκβολή του ποταμού Λίφεϋ. Αρχικά ιδρύθηκε σαν κέντρο για το εμπόριο σκλάβων των Βίκινγκς και είναι η κύρια πόλη της Ιρλανδίας από την εποχή του Μεσαίωνα. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής είναι 1.661.185 κάτοικοι, ενώ της ίδιας της πόλης 505.739, σύμφωνα με την απογραφή του 2006. Όνομα Το όνομα της πόλης προέρχεται από τις ιρλανδικές λέξεις "Dubh linn" και σημαίνουν μαύρος βάλτος ή μαύρη λίμνη. Εντωμεταξύ το ιρλανδικό όνομα ( ιρλ. Baile Átha Cliath) σημαίνει "τόπος", ή "χωριό" δίπλα στο "πέρασμα στις καλαμιές". Ιστορία Η πρώτη γραπτή αναφορά της πόλης, προέρχεται από τον έλληνα αστρονόμο και χαρτογράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο, το έτος 140 π.Χ., στα γραπτά του οποίου αναφέρεται ως Eblana Civitas. Ωστόσο θεωρείται ότι η πόλη ιδρύθηκε με το τωρινό της όνομα το έτος 988 μ.Χ. Προήλθε από την ένωση δύο συνοικισμών που προϋπήρχαν και συγκεκριμένα ενός συνοικισμού των Βίκινγκς με το όνομα Dubh linn και ενός κελτικού οικισμού με το όνομα Átha Cliath. Μετά την Νορμανδική Εισβολή στην Ιρλανδία το 1169, το Δουβλίνο γίνεται τυπικά πρωτεύουσα της Ιρλανδίας το έτος 1171. Τότε ουσιαστικά αρχίζει και η πρώτη περίοδος της ιστορίας του Δουβλίνου που διαρκεί έως το 1541, έτος κατά το οποίο η Ιρλανδία γίνεται Βασίλειο. Η αγγλική κατοχή περιοριζόταν αρχικά στις ανατολικές ακτές του νησιού, στην πραγματικότητα στο Δουβλίνο και την γύρω περιοχή, η οποία είναι γνωστή ως "The Pale". Παρ' όλα αυτά στα έτη που ακολούθησαν την Νορμανδική Εισβολή στην Ιρλανδία και μεταξύ των ετών 1171 - 1541 εδραιώνεται η κυριαρχία των άγγλων σε όλο το νησί και παράλληλα ο ρόλος του Δουβλίνου ως πρωτεύουσα της Ιρλανδίας αποκτά όλο και πιο ουσιαστικό νόημα. Έδρα των Λόρδων της Ιρλανδίας γίνεται το κάστρο του Δουβλίνου, στο οποίο συγκεντρώνεται όλη η εξουσία. Από το 1541 και έως το 1800, η Ιρλανδία γίνεται Βασίλειο. Κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα, το Δουβλίνο αναπτύσσεται ταχύτατα, με αποτέλεσμα να γίνει η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας μετά το Λονδίνο. Τα περισσότερα αξιοσημείωτα έργα αρχιτεκτονικής της πόλης προέρχονται από αυτή την περίοδο. Το 1801 η Ιρλανδία ενώνεται με το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και σχηματίζεται έτσι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας. Τα έτη 1845 με 1849 λιμός πλήττει την πόλη, με αποτέλεσμα τον θάνατο 500.000 με 1 εκατομμύριο Ιρλανδών και την μετανάστευση άλλων τόσων προς την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Η.Π.Α.. Το 1916 έλαβε χώρα η Επανάσταση του Πάσχα (ιρλανδ.: Éirí Amach na Cásca / αγγλ.: Easter Rising). Ακολούθησε ο Ιρλανδικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας και ο Ιρλανδικός Εμφύλιος Πόλεμος. Το Δουβλίνο μετατράπηκε σε ερείπια και πολλά σπουδαία κτίρια καταστράφηκαν. Το 1922 η Ιρλανδία γίνεται ανεξάρτητο κράτος και το Δουβλίνο πρωτεύουσα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η ανάπτυξη της πόλης ήταν αργή, την δεκαετία του 1960 όμως γίνεται αισθητή μια αλλαγή και τα χρόνια που ακολούθησαν, το Δουβλίνο γνώρισε μεγάλη οικοδομική και οικονομική ανάπτυξη. Το 1988 γιόρτασε το Δουβλίνο επίσημα τα χίλια χρόνια από την ίδρυσή του. Πολιτισμός Το Δουβλίνο και η Λογοτεχνία Η ιρλανδική πρωτεύουσα, πόλη με μεγάλη πολιτιστική παράδοση, είναι τόπος καταγωγής μεγάλων λογοτεχνικών μορφών του 19ου και του 20ου αιώνα, μεταξύ των οποίων ο Τζόναθαν Σουίφτ, Όσκαρ Ουάϊλντ, Τζέιμς Τζόϋς, Τζώρτζ Μπέρναντ Σω, Σάμιουελ Μπέκετ, Ρούντι Ντόϊλ. Η συλλογή μικρών ιστοριών του Τζέιμς Τζόϋς, οι Δουβλινέζοι (αγγλ.: The Dubliners), δίνει μια χαρακτηριστική περιγραφή της πόλης και των ανθρώπων που κατοικούσαν σ' αυτή, στις αρχές του 20ου αιώνα. Μουσεία και Γκαλερί * Εθνικό Μουσείο (αγγλ.: National Museum of Ireland) Θέατρο και Μουσική Στο Δουβλίνο, όπως άλλωστε και στην λοιπή Ιρλανδία, είναι ιδιαίτερα διαδεμομένη η παραδοσιακή ιρλανδική μουσική, η οποία ακούγεται στις διαφορές pubs της πόλης. Στο κέντρο της πόλης υπάρχουν αρκετές θεατρικές σκηνές, με σπουδαιότερες το Abbey Theatre, Gate Theatre, Olympia Theatre, Gaiety Theatre. Διασκέδαση Επίκεντρο της νυχτερινής ζωής στο Δουβλίνο είναι το Temple Bar, στην νότια πλευρά της όχθης του ποταμού Λίφεϋ. Είναι μια περιοχή του Δουβλίνου, που διατηρεί ζωντανό τον μεσαιωνικό χαρακτήρα της πόλης, με στενά σοκάκια και μεσαιωνικά κτίρια, ενώ υπάρχει μεγάλος αριθμός μικρών μουσικών σκηνών. Ιδιαίτερα γνωστή περιοχή, που έλκει μεγάλο αριθμό τουριστών ιδιαίτερα από την Αγγλία. Στην περιοχή γύρω από το Stephen's Green, είναι συγκεντρωμένα πολλά από τα nightclubs της πόλης και επίσης τυπικές ιρλανδικές pubs. Υπάρχουν επίσης δύο μεγάλοι κινηματογραφικοί χώροι στην πόλη του Δουβλίνου: Τα Savoy Cinema και το Cineworld. Αξιοθέατα Αρχιτεκτονική * Πολλά κτίρια Γεωργιανής Αρχιτεκτονικής Πάρκα και Χώροι Πρασίνου * Βοτανικός Κήπος. Γύρω απ' το Δουβλίνο * Τα όρη Wicklow, οι ορεινοί κήποι της Ιρλανδίας, νότια του Δουβλίνου. Αδελφοποιημένες Πόλεις * Βαρκελώνη, Ισπανία Δείτε Επίσης
Σημειώσεις 1. ↑ Baile Átha Cliath (ή απλά Áth Cliath) και Dubh Linn είναι τα δύο ονόματα της πόλης, αλλά το πρώτο χρησιμοποιείται σήμερα και επίσημα και στον καθημερινό λόγο.
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License |
||
|
|